گلکانم، آویسا و علی

امروز گل دخترم رفت مسابقه نماز تو شیرخوارگاه آمنه.دیشب خاله سمیه دخترم اس دادند البته ببخشید پیامک دادند که برای آویسا خانوم لباس آستین بلند و روسری بیارید چون می خواد بره مسابقه. امروز لباساش رو آوردم و رضایتنامه ش هم امضا کردم تا ایشان راهی شوند. ساعت 10:30 رفتم به پسر گلمان سر بزنم که دیدم خاله سمیه دم دره و  می گه که تازه برگشتن و جایزه دختر عسلم رو تحویلم داد. خدا رو شکر مسابقه ش رو خوب داده بود ایناهم جایزه هاش... اینم دخترکم با هیئت همراه...   ...

                                                                      پسرکمان ده ماهگی خویش تمام کرده اند، بسیار شیرین و تو دل برو شده اند همی. کماکان تنبل می باشند و هر چند جدیداً در جا 360درجه می چرخند و دقیقاً از دیروز هم دنده عقب میروند. از دیروز هم تا داخل روروکش قرار می گی...

                                                     زمان طولانی است که درگیر و دار خانه و اداره مانده ام.حجم کار و گرمای هوا و کارهای دو گل زندگیم ، تنهایی در این شهر و کارهای خانه و احساسات گنگ خودم، همه همه بنده را درگیر روزمره گی  کردند...باز هم بماند... سلام به دوستانم .غیبت طولانی بنده حقیر بپذیرید که گاه از کارهای شخصی خویش باز می مانم و تنها رو...

بازم سلام . گفتیم پستی برای پسرکمان هم بگذاریم و شرحی حالی عرض نماییم. علی کوچولومان تقریباً از 6 ماهگی جلوس می نمایند و می نشینند و از آن زمان تا اکنون که نه ماهشان تمام شده است تقریباً حرکتی ننموده است و البته فقط بر می گردد و اندکی کرال می رود و چون می بیند پیشرفتی نداشته اشک می ریزد و بنده را فرا می خواند. روزهای اول مهد پسرکمان هم بد گذشت و یه هفته طول کشید تا به مهد و فضای آن عادت کند. جدیداً هم شب بیداری هاش زیاد شده و تا چش وا می کند مادر می خواهد و تغذیه شبانه. بسیار با خواهرجان ایاق و صبح ها که معمولاً برای عزیمت به اداره زودتر از خواهرش بیدار می شود با صداهای خاص خودش خواهرش را صدا م...

                                                             سلام و صد سلام به همه دوستان خوبم.دلم برای همه تون تنگ شده بعد از یه غیبت طولانی با خانواده برگشتیم در خدمت جامعه دانشگاهی. در این دوره به نسبت طولانی مسیری پر فراز و نشیب پیمودیم. نافرمانی ها از دخترکمان دیدیم، اذیت ها شدیم، شب بیداری ها کشیدیم  و کلاً در خانه بود...

تولد چهار سالگی امسال دخترم مصادف بود با اربعین به همین خاطر ما هم فقط یه کیک کوچیک گرفتیم یعنی دایی بهزاد زحمت کشید و یه کیک خرید . ما شمال بودیم و تقریباً همه اعضای خانواده م به جز دایی ایرج و افشین بقیه بودند. خلاصه کیکی خردیداری شد و دایی بهزاد هم با اون حواس پرتش یه شمع شماره سه خرید و ما کلی سر همین خندیدیم.در هر صورت دستش درد نکنه شبی بود که در کنار خانواده بودیم و کیک هم بهانه ای شد برای یه جمع گرمتر. اینم عکس های اون شب ... البته آویسا خانوم این تولد رو قبول نداره و قراره یه تولد براش بعد ماه صفر تهران بگیرم. ...

                                                   سلام به دوستان گلم. واقعاً دلم برای همه تون تنگ شده. از راه دور به یادتونم و روح ماه تون و بچه هاتون رو می بوسم. باری اگر از حال این مادر بخواهید هی همچی بد نیستیم و کلاً اگر عرض بفرمایم سیستم میستم و اعصاب و  روان قاطی هستیم.از طرفی پسرکمان شب زنده دار و بی خوابی شبانه و از طرفی دخترک و اذیت ها و آزارهاش و دوستی ...